-Spoiler İçerir-
Nerden düştük biz buraya? Düştük mü, deport mu edildik? Arada fark var. Düştüysem yukarıda biri bir ses duymuştur. Deport edildiysem bir yerde dosyam var. Açıp okuyun şu dosyayı. Ne yapmışım? Kime ne demişim? Buraya gelir gelmez ağlamaya başladığıma göre ya kararı biliyordum ya da daha ilk bakışta nereye geldiğimi anladım.
İtiraz süresi ne kadardı mesela? Dişlerim çıkana kadar mı? Konuşmayı söktüğümde etrafımdakiler “Dünyaya geldin,” dediler. Geldin. Gayet tabii. Sanki biletimi kendim almışım da ağzımın kenarındaki sütü silip “Evet, İzmir’de inecektim zaten,” demişim.
Hadi burası ilk durak diyelim. Burdan sonra daha kaç yere fırlatılacağız? Her birinde sıfır yaşından mı başlayacağız? Yine birileri bize kaşığı nasıl tutacağımızı öğretecek, yine birilerini annemiz babamız bileceğiz, yine ömrümüzün yarısını çocukluğumuzda ne halt olduğunu anlamaya çalışarak mı geçireceğiz? Bu işkence ne kadar sürecek?
Bir de her gittiğimiz yerde oradan ayrılmaya ölüm deniyorsa, kaç evrende öldüm de hâlâ kendimi ilk kez yaşayacak sanıyorum?
Rüyalar da bu deport sürecinde fırlatıldığımız yerlerin hülasasından birer teaser mı veriyor yani, nedir? Gece rüyamda bir evdeydim. Mutfak çekmecesini açıp kaşığı alıyorum. Sabah o evi çiz desen çizemem ama kaşığın hangi çekmecede olduğunu biliyorum. Elim hiç duraksamadı. Ne ara alıştım o mutfağa? Orada yıllarca yaşadım da bana üç saniyesi mi kaldı, yoksa daha gitmedim ve elim benden önce mi alıştı?
Sora başka evrenlerde de durumunun iyi olmadığını söylüyor. Ona daha çok canım sıkıldı. Hadi benimkinde çekmece var, kaşık var, bir düzen kurmuşuz hiç olmazsa. O, kederli insanlarla konuşuyor. Sonra sabah burada oturup oradaki birinin ne demek istediğini düşünüyor. O sırada oradaki de uyanıp Sora’yı düşünüyor mudur? İkisi de aynı lafa takılmıştır da ikisi de karşısındakini rüya sanıyordur. Birbirlerine bir cümle daha kurabilseler mesele çözülecek. İkisine de sabah olmuş.
İşin sinir bozucu tarafı şu. Bana o mutfağı gösteriyorsunuz da yarın öbür gün gerçekten o eve girersem ilk kez girdiğimi nerden bileceğim? Çekmeceyi açarken içimden “Ben burayı biliyorum,” geçecek. O duyguyu da kendime ait sanacağım. Hazırdan bir aşinalık verin, gerisini ben tamamlayayım. Bir evi özleyeyim hiç oturmadan. Birine güveneyim daha adını duymadan. Sonra da oturup “İçime doğdu,” diyeyim. Eee, bunun adı manipülasyon. Üstelik lafı kimin ağzına tıkacağım belli değil. Belki kendi kafam yapıyor bütün bunları. Sabah ilk iş onunla muhatabım zaten.
Asıl şuna içerliyorum. Gündüz başıma gelen bir şeyin hesabını aşağı yukarı tutabiliyorum. Kiminle konuştum, neye üzüldüm, eve niye yürüyerek döndüm. Ama gece karanlık çökünce hiç tanımadığım birine kırılıp uyanıyorum. Yüzü de kahvaltıya kadar siliniyor. Kırgınlık dolayısıyla öğleden sonraya kalabiliyor. Evdekiler “Neyin var?” diye sorunca da “Yok bir şey,” diyorum.
Var.
Yalnız burada olmadı. Burada olmadıysa burada niye benimle beraber sofraya oturuyor kardeşim?
Bizi buradan da fırlatırlarsa, orada gördüğüm rüyalarda burası çıkacak mı? Mesela bir gece bu evde uyanıp koridordaki ışığı söndürecek miyim? Sonra asıl uyandığım yerde yanımdakine “Bizim koridorun lambası açık kalmış yine” mi diyeceğim. Bizim hangi koridor, diyecek kesin. O sorana kadar gayet iyi biliyor olacağım.
Daha kaç yere gideceğiz? Bir de her seferinde gideceğimiz yerden üç saniye gösterip bizi yıllarca bekletecek misiniz? Tut ki teaser, tut ki fake. Dün gece biri arkamdan seslendi diye bugün sokakta iki kere dönüp baktım. Adımı da söylemedi üstelik. Orada ne diye çağırıyorlarsa artık, dönmüşüm işte.
Bu gece seslenmeyin mümkünse. Uykumdan alacağım var.

by OmniArt -AI Generated-
Nerden deport edildik kim bilir.. was originally published in Türkiye Yayını on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.





